AMD (age- releated macular degenaration]- ZWYRODNIENIE PLAMKI ZWIĄZANE Z WIEKIEM

AMD

– jest to schorzenie, które dotyczy centralnej części siatkówki czyli plamki. Plamka odpowiada za ostre, wyraźne widzenie. Wszystkie zmiany chorobowe w obrębie tej części siatkówki powodują spadek ostrości wzroku. AMD może rozwijać się latami , ale niekiedy może postępować bardzo szybko prowadząc u niektórych pacjentów do znacznej utraty widzenia.

Wyróżniamy dwa rodzaje zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem (AMD)

  • „suche”
  • „mokre” – wysiękowe

W przypadku suchego AMD w okolicy plamki żółtej ogniska zwyrodnieniowe nazywane druzami, które są przyczyną zazwyczaj powolnego pogarszanie się widzenia. W chwili rozpoznania choroby należy podawać preparaty zawierające luteinę i zeaksantynę, a także witaminy i sole mineralne, które mogą spowolnić przebieg choroby.

Wysiękowe AMD występuje rzadziej, ale częściej wiąże się z poważną utratą widzenia centralnego w swoim późnym stadium. W tej postaci, pod siatkówką tworzą się nowe, patologiczne naczynia krwionośne, które są przyczyną wylewów podsiatkówkowych i śródsiatkówkowych. Resorpcja tych wynaczynień prowadzi do powstawania blizn glejowo-barwnikowych w plamce trwale i znacząco pogarszających widzenie. Zdarza się, że najpierw rozwija się suche AMD, które później przechodzi w postać wysiękową.

AMD może rozwinąć się obuocznie, ale zazwyczaj nie jednoczasowo, co sprawia, że wynikające z niego pogorszenie widzenia w jednym oku może pozostać niezauważone. Dlatego dla uchwycenia początkowych stadiów tej choroby konieczne są najmniej raz w roku badania profilaktyczne u wszystkich pacjentów po 50r. życia, zwłaszcza u tych, u których stwierdzono czynniki ryzyka rozwoju AMD.

Objawy AMD:

  • zniekształcenie obrazu (linie proste mogą wydawać się faliste lub zagięte)
  • trudności w czytaniu lub wykonywaniu czynności wymagającej precyzyjnego widzenia
  • trudności w rozpoznawaniu twarzy
  • ciemne plamy lub puste przestrzenie, pojawiające się w centrum pola widzenia
  • nadwrażliwość na światło i słabsze rozpoznawanie barw

Pacjent sam może sprawdzić pierwsze objawy AMD za pomocą testu Amslera

Wykonaj test Amslera – format PDF [pobierz test]

Jeśli nie posiadasz programu Adobe Reader to możesz go pobrać klikając na link: Adobe Acrobat Reader

Instrukcja wykonania testu Amslera

  • jeśli nosisz okulary do czytania – załóż je. Następnie dokładnie zakryj jedno oko i trzymaj test w odległości wygodnej do czytania – ok. 30 cm
  • patrz na kropkę w środku i koncentruj swój wzrok na niej prze cały czas wykonywania testu
  • wpatrując się w kropkę i oceń jak wyglądają linie ją otaczające: zauważ czy tworzą regularne kratki, czy może są powyginane lub giną na pewnej przestrzeni

Jeśli TAK, może to oznaczać, że masz pierwsze objawy AMD i trzeba natychmiast zgłosić się do okulisty

Test Amslera jest tylko wstępnym badaniem objawów AMD. Nie może on zastąpić pełnego badania okulistycznego.

Czynniki ryzyka wystąpienia AMD:

  • Wiek podeszły i starczy – jest to podstawowy czynnik ryzyka rozwoju AMD
  • nieprawidłowe odżywianie – brak w diecie naturalnych czynników chroniących siatkówkę przed działaniem szkodliwych czynników. Wymienia się wśród nich luteinę i zeaksantynę – naturalne barwniki siatkówki, witaminy z grupy E i C, składniki mineralne, takie jak cynk i selen oraz nienasycone kwasy tłuszczowe omega-3
  • palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, otyłość i wysoki poziom cholesterolu
  • promieniowanie ultrafioletowe – narażenie na długotrwałe działanie bezpośredniego światła słonecznego lub urządzeń emitujących takie promieniowanie np. solaria
  • płeć – częściej chorują kobiety. U kobiet powyżej 75r.ż. dwa razy częściej występują zmiany początkowe AMD i aż siedem razy częściej zmiany zaawansowane niż u mężczyzn w tym samym wieku
  • rasa biała
  • czynniki genetyczne – przypadki AMD w rodzinie
  • niebieski kolor tęczówek
  • dalekowzroczność

Stwierdzenie 2-3 czynników ryzyka rozwoju AMD połączonych z dodatnim testem Amslera jest bezwzględnym wskazaniem do natychmiastowej kontroli okulistycznej

Leczenie postaci wysiękowej AMD:

Decyzję podejmuje lekarz okulista na podstawie oceny ostrości wzroku do dali i bliży, wyglądu dna i niezbędnych badań dodatkowych takich jak angiografia fluoresceinowa (AF) i optyczna koherentna tomografia (OCT).

Dostępnymi metodami leczenia są:

  • terapia fotodynamiczna (PDT),
  • termoterapia przezźreniczna (TTT),
  • fotokoagulacja laserem argonowym
  • podawanie sterydów do ciała szklistego

Jednak w oparciu o najnowsze badania najlepszym sposobem leczenia wysiękowego AMD jest podawanie preparatów anty-VEGF /Lucentis, Avastin/.

VEGF (czynnik wzrostu śródbłonka naczyń) pełni rolę w powstawaniu nieprawidłowych naczyń krwionośnych w oku. Preparaty hamujące działanie czynnika VEGF podawane są w postaci zastrzyków do gałki ocznej.

Badania wykazały, że pacjenci otrzymujący co miesiąc Ranibizumab (Lucentis) uzyskiwali poprawę ostrości wzroku w trakcie pierwszych 3 miesięcy leczenia(faza nasycająca), a następnie poprawa ta utrzymywała się w trakcie dalszego leczenia w fazie „podtrzymującej” przez około 24 miesięcy.

Badania kliniczne udowodniły, że jest to jedyny lek, poprawiający widzenie w wysiękowej postaci AMD.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *